Rollowanie przywodzicieli: jak mocno, żeby to pomogło
Roller leży w domu u wielu mężczyzn, których widzę, i u większości z nich jest używany mocniej, niż powinien. Pokażę Ci, gdzie przebiega granica nacisku przy przywodzicielach, ile to ma trwać i po czym poznasz, że roller w Twojej sytuacji niczego już nie zmieni.
Chcesz to omówić na wizycie?Umów się online, zajmie Ci to minutę.

Pytanie o nacisk pada u mnie na wizycie częściej niż pytanie o technikę. Mężczyźni, którzy ćwiczą albo jeżdżą na rowerze, mają zwykle w głowie prostą zależność: mocniej znaczy skuteczniej. Przy przywodzicielach ta zależność odwraca się dość szybko i to właśnie ona decyduje, czy po dziesięciu minutach jest lżej, czy gorzej.
Co ten nacisk właściwie zmienia
Przywodziciele biegną po wewnętrznej stronie uda i kończą się na kości łonowej, czyli w miejscu, w którym spotykają się z mięśniem prostym brzucha ciągnącym w przeciwną stronę. Przy pracy fizycznej, grze w piłkę, dłuższych wyjazdach rowerem i powrocie do treningu po przerwie to miejsce dostaje najwięcej. Opisałam ten mechanizm przy bólu pachwiny u mężczyzny.
Roller działa na napięcie spoczynkowe mięśnia, czyli na to, jak bardzo trzyma on sam z siebie, kiedy o nim nie myślisz. Nacisk i ruch po tkance zmieniają na jakiś czas wrażliwość zakończeń nerwowych w okolicy, więc mięsień przestaje bronić długości i daje się rozciągnąć dalej. Efekt jest realny, ale krótki, i to jest ważne przy planowaniu reszty.
Czego roller nie zrobi: nie zmieni wzorca, w którym napinasz uda za każdym razem, gdy wstajesz od biurka, i nie dosięgnie mięśni dna miednicy, które leżą głębiej i nie mają od zewnątrz żadnego dojścia. Dlatego rollowanie zostaje u mnie na początku zestawu, jako przygotowanie gruntu pod resztę pracy.
Granica nacisku, której nie warto przekraczać
Odczucie przy rollowaniu ma być tępe i znośne. Bywa nieprzyjemne i tak ma być, pod warunkiem że przez cały czas oddychasz swobodnie i dasz radę powiedzieć pełne zdanie bez przerywania w połowie.
Kiedy nacisk przekracza tę granicę, dzieje się coś odwrotnego do zamierzonego. Wstrzymujesz oddech, zaciskasz zęby i napinasz pośladki, a układ nerwowy odczytuje całą sytuację jako zagrożenie i podnosi napięcie w okolicy, zamiast je oddawać. Wstajesz wtedy z maty z tkliwym udem i z mięśniem trzymającym mocniej niż przed sesją.
Prosty test: w trakcie rollowania powiedz na głos jedno zdanie. Jeśli zdanie urywa się w połowie albo wychodzi szeptem, zejdź z naciskiem, przenosząc część ciężaru ciała na przedramiona i na drugie kolano.
Po zejściu z rollera okolica ma być lżejsza, a chodzenie i przysiad swobodniejsze. Tkliwość utrzymująca się dwa dni oznacza, że następnym razem schodzisz z czasem o połowę i z naciskiem o tyle, żeby dało się przy nim rozmawiać.
Ile minut i jak często w tygodniu
Dwie do trzech minut na jedną stronę wystarczy. Przesuwaj się wolno, od kolana w stronę pachwiny, i zatrzymuj się tam, gdzie odczucie jest najwyraźniejsze. Na takim punkcie zostań około trzydziestu sekund, oddychając do dolnych żeber, aż odczucie zacznie przygasać. Jeśli po trzydziestu sekundach nic się nie zmienia, przejdź dalej zamiast dociskać.

Trzy albo cztery sesje w tygodniu robią robotę. Nacisk jest bodźcem, po którym tkanka potrzebuje przerwy, a przy codziennym rollowaniu przez kilka tygodni okolica zwykle robi się bardziej drażliwa zamiast spokojniejsza. Dawkę, która przeżyje tydzień z delegacją, opisałam przy treningu dna miednicy jako nawyku.
Zaraz po rollowaniu dołóż dwie minuty czegoś, co ten efekt utrwali: rozciąganie w siadzie z szeroko rozstawionymi nogami albo kilka wolnych wydechów w leżeniu z nogami w podparciu. Sam nacisk otwiera okno, a to, co robisz w tym oknie, decyduje o tym, ile z niego zostanie do następnego dnia. Dlaczego wydech działa tu mocniej niż napinanie, wyjaśniłam przy oddechu przeponowym.
Miejsca, w które rollerem nie wjeżdżamy
Wewnętrzna strona uda kończy się w okolicy, która wygląda jak dalszy ciąg mięśnia, a nią nie jest. Kilka centymetrów przed pachwiną zatrzymujesz się i resztę zostawiasz w spokoju.
- Sama pachwina i okolica spojenia łonowego. Przebiegają tędy naczynia i nerwy, a ucisk rollerem daje tu najwięcej szkody przy najmniejszym pożytku.
- Krocze i okolica między udami. Roller nie dosięgnie stamtąd dna miednicy, za to potrafi podrażnić nerw sromowy na kilka dni.
- Każde miejsce, w którym ból jest ostry, przeszywający albo promieniuje w dół nogi, a także świeża blizna po operacji przepukliny.
Przy wyczuwalnym pod palcami zgrubieniu w pachwinie, powiększonym węźle chłonnym albo bólu, który narasta od kilku dni bez wyraźnego powodu, roller odkładasz i umawiasz się na badanie.
Kiedy roller przestaje wystarczać
Jest taki moment, w którym kolejne sesje nic już nie zmieniają. Ból wraca po kilku godzinach, pojawia się przy zwykłym siedzeniu w pracy i w samochodzie, a do tego dochodzi uczucie ciała obcego w odbycie, pieczenie po oddaniu moczu albo ból jąder bez uchwytnej przyczyny.
Wtedy napięcie siedzi głębiej, w mięśniach dna miednicy, które trzymają na zapas i dają ból promieniujący odczuwany w zupełnie innym miejscu niż jego źródło. Opisałam to przy przewlekłym bólu miednicy u mężczyzn. U rowerzystów podobnie wygląda sytuacja, w której poprawione siodełko przestaje pomagać, co opisałam przy drętwieniu krocza po rowerze.
Roller zostaje wtedy w zestawie jako element rozgrzewki, obok piłeczki do masażu pośladka, a praca przenosi się na ocenę napięcia spoczynkowego dna miednicy i naukę oddawania go stopniami.
Kiedy najpierw do lekarza
Nagły ból w pachwinie z wyczuwalnym uwypukleniem, zwłaszcza powiększającym się przy kaszlu, wymaga oceny chirurgicznej, a nie rollera. To samo dotyczy nagłego, silnego bólu jądra z obrzękiem, który jest sytuacją pilną i nie czeka do rana.
Gorączka, pieczenie przy oddawaniu moczu, krew w moczu albo w nasieniu i ból narastający z tygodnia na tydzień idą najpierw do urologa, razem z badaniem ogólnym moczu i posiewem. Fizjoterapia wchodzi po tej diagnostyce i nie zastępuje jej na żadnym etapie.
Co sprawdzam na wizycie w Szczecinie
Zaczynam od tego, kiedy i przy czym boli oraz co robiłeś dotychczas na własną rękę, bo sposób używania rollera mówi mi zwykle więcej niż sam opis bólu. Potem oceniam napięcie przywodzicieli po obu stronach, ruchomość bioder i to, jak pracuje miednica przy wstawaniu i przy przysiadzie.
Za Twoją zgodą sprawdzam też napięcie spoczynkowe dna miednicy, bo od tego zależy, czy wychodzisz stąd z pracą nad rozluźnianiem, czy z treningiem. Pierwsza wizyta w gabinecie przy Milczańskiej 47A trwa około 60 minut, kolejne około 50.
Trzymaj się ciepło.
Pytanie?
Umów wizytę w gabinecie UrodzonaFizjo przy Milczańskiej 47A w Szczecinie: online przez Booksy albo telefonicznie pod numerem 733 570 001.
Najczęstsze pytania
- Jak mocno rollować przywodziciele?
- Tak, żeby przez cały czas dało się swobodnie oddychać i powiedzieć pełne zdanie. Odczucie ma być tępe i znośne, a nie ostre. Moment, w którym wstrzymujesz oddech albo zaciskasz zęby, oznacza nacisk za duży, bo wtedy układ nerwowy podnosi napięcie zamiast je oddawać. Po zejściu z rollera okolica ma być lżejsza niż przed rollowaniem.
- Ile czasu rollować jedną stronę?
- Dwie do trzech minut na stronę wystarczy, a na pojedynczym napiętym punkcie zatrzymuję się na mniej więcej trzydzieści sekund, do momentu, w którym odczucie zacznie przygasać. Dłuższe sesje nie dają więcej, za to częściej kończą się tkliwością przez następne dwa dni.
- Czy można rollować codziennie?
- Przy napiętych przywodzicielach wystarczą trzy albo cztery razy w tygodniu. Nacisk jest bodźcem, po którym tkanka potrzebuje przerwy, a przy codziennym rollowaniu przez kilka tygodni okolica zwykle robi się bardziej drażliwa. Codziennie możesz za to robić wydechy i krótkie rozciąganie.
- Czy rollowanie pomoże na ból krocza i jąder?
- Rollowanie uda zmniejsza napięcie przywodzicieli, które ciągną za kość łonową, więc przy bólu pachwiny i podbrzusza bywa pomocne. Samego dna miednicy roller nie dosięga, a ból krocza, jąder i prącia przy prawidłowych wynikach badań wymaga oceny napięcia tych mięśni i pracy prowadzonej inaczej. Zacznij wtedy od badania przez urologa, żeby wykluczyć przyczyny wymagające leczenia.


