Drętwienie skóry po operacji przepukliny i prostaty

Drętwienie skóry po operacji w pachwinie albo podbrzuszu to jedna z tych rzeczy, o których nie mówi się przy wypisie. Dostajesz zalecenia co do dźwigania i termin kontroli, a o tym, że kawałek brzucha przez najbliższe miesiące będzie czuł jak przez rękawiczkę, nie ma ani słowa.

Które okolice tracą czucie

Za skórę podbrzusza i pachwiny odpowiadają trzy nerwy i każdy z nich obsługuje inny obszar. To dlatego dwóch mężczyzn po tej samej operacji opisuje zupełnie różne rzeczy.

• Nerw biodrowo-podbrzuszny zaopatruje skórę podbrzusza tuż nad blizną. Tu drętwienie zgłasza się najczęściej po operacjach prostaty.
• Nerw biodrowo-pachwinowy odpowiada za pachwinę i górną część uda. Biegnie przez kanał pachwinowy, więc przy operacji przepukliny jest w samym centrum wydarzeń.
• Gałąź płciowa nerwu płciowo-udowego obsługuje skórę moszny po swojej stronie. To ona odpowiada za objaw, o który mężczyźni pytają najciszej.

Sam mechanizm jest prosty. Cięcie albo szycie przechodzi w poprzek cienkich gałązek nerwowych, a te przez pewien czas przewodzą gorzej. Do tego dochodzi obrzęk pooperacyjny, który uciska okolicę, i tkanka bliznowata, przez którą włókno musi się przebić, żeby odrosnąć.

Drętwienie moszny po operacji przepukliny

To pytanie pada zwykle na końcu wizyty, półgłosem, jakby było mniej poważne od reszty. Nie jest. Skóra moszny po stronie operowanej bywa mniej czuła, czasem odwrotnie, nadmiernie wrażliwa, a różnica między jedną a drugą stroną potrafi być bardzo wyraźna.

Odpowiada za to przebieg gałęzi płciowej przez kanał pachwinowy, czyli dokładnie tam, gdzie chirurg pracował. Ten sam nerw zaopatruje mięsień dźwigacz jądra, więc czasem znika też odruch podciągania jądra przy dotknięciu wewnętrznej strony uda. Wygląda to niepokojąco, a jest tylko konsekwencją tego, że jedno włókno przewodzi gorzej.

Warto wiedzieć jedno: drętwienie skóry moszny nie ma związku z płodnością ani z erekcją. To dwie różne drogi nerwowe i mylą się tylko w wyobrażeniach.

Po prostatektomii: nie czujesz okolicy, którą masz ćwiczyć

Tu drętwienie przestaje być tylko ciekawostką. Po operacji prostaty dostajesz zalecenie ćwiczenia mięśni dna miednicy i to jest dobre zalecenie. Problem w tym, że trudno świadomie napiąć okolicę, z której płynie osłabiony sygnał.

Efekt bywa taki, że mężczyzna napina pośladki i brzuch, ma poczucie ciężkiej pracy, a dno miednicy w tym czasie prawie nie uczestniczy. Opisałam ten mechanizm szerzej przy czterech błędach w ćwiczeniach dna miednicy, bo to najczęstsza przyczyna sytuacji, w której trening trwa tygodniami i nic z niego nie wynika.

Dlatego przy powrocie do kontroli nad pęcherzem po prostatektomii zaczynamy od czucia, a nie od liczby powtórzeń. Pomaga w tym biofeedback i USG, bo pokazują na ekranie ruch, którego jeszcze nie czujesz. To najkrótsza droga do tego, żeby ćwiczenie w domu miało sens.

Co robisz w domu

Skóra odzyskuje czucie wtedy, kiedy dostaje bodźce. Nie trzeba na to sprzętu ani specjalnego czasu, wystarczą dwie, trzy minuty dziennie po prysznicu.

Bodźcowanie skóry to przesuwanie po okolicy różnych faktur: ręcznika frotté, miękkiej gąbki, samych opuszków palców. Rób to z zamkniętymi oczami i próbuj rozpoznać, czym akurat dotykasz. Wygląda to niepoważnie, a jest dokładnie tym zadaniem, które zmusza mózg do ponownego połączenia bodźca z miejscem.

Kontrast temperatur robisz pod prysznicem, wyłącznie na w pełni wygojonej bliźnie: ciepła woda przez 10 sekund, zimna przez 10 sekund, naprzemiennie przez 2 do 3 minut. Jeśli nadal masz cewnik albo rana nie jest zamknięta, ten punkt Cię jeszcze nie dotyczy.

Trzeci element to praca z samą tkanką, czyli masaż blizny po operacji prostaty i przepukliny. Bodźcowanie zajmuje się powierzchnią, mobilizacja blizny tym, co pod spodem. Razem zamykają się w pięciu minutach wieczorem.

Kiedy to nie jest zwykłe drętwienie

Samo drętwienie nie boli i to jest najlepszy wyróżnik. Umów się na konsultację, jeśli dochodzi do tego coś z poniższej listy:

• ból piekący albo strzelający jak prąd, schodzący do pachwiny, moszny lub na udo,
• nadwrażliwość zamiast braku czucia, kiedy nawet gumka od bielizny jest nie do zniesienia,
• obszar bez czucia, który zamiast się kurczyć, powiększa się z miesiąca na miesiąc,
• ból, który po kilku miesiącach od operacji nie ustępuje, a nasila się przy chodzeniu i dźwiganiu.

Takie objawy mogą oznaczać podrażnienie albo uwięźnięcie gałązki nerwu w bliźnie lub przy siatce. Zaczyna się wtedy od rozmowy z chirurgiem, który operował, a fizjoterapia dokłada się do tego równolegle. Bywa też, że ból utrzymuje się mimo prawidłowych wyników wszystkich badań i wtedy trop prowadzi w stronę przewlekłego bólu miednicy u mężczyzn.

Jak to wygląda na wizycie

Zaczynam od mapy czucia. Wacikiem i palcem sprawdzam, gdzie dokładnie przebiega granica obniżonego czucia i jak wypada porównanie obu stron. Potem badam ruchomość blizny w każdej warstwie osobno, bo napięta tkanka i osłabione czucie chodzą często w parze.

Na tej podstawie układamy plan: co robisz w domu, jak często i po czym poznasz, że coś się zmienia. Przy operacjach w obrębie miednicy sprawdzam też, jak pracuje dno miednicy, nawet jeśli przyszedłeś wyłącznie ze sprawą blizny.

Pierwsza wizyta w gabinecie przy Milczańskiej 47A w Szczecinie trwa około 60 minut. Fizjoterapia urologiczna mężczyzn to w Szczecinie nadal rzadkość, więc jeśli zastanawiasz się, czy to sprawa na taką wizytę, to zwykle jest.