Regularny ruch: dlaczego tak trudno wytrwać i jak zacząć
„Ćwicz, to będziesz zdrowsza" - Ameryki tym nie odkryłam. Bardziej ciekawi mnie, dlaczego tyle z nas wie o tym doskonale, a i tak nie potrafi ruszać się regularnie. Opowiem Ci, co widzę w gabinecie i jak ułożyć ruch tak, żeby przetrwał zwykły, pełny tydzień.
Chcesz to omówić na wizycie?Umów się online, zajmie Ci to minutę.

Pod nagraniem napisałam krótko: „Ćwicz, to będziesz zdrowsza". Każda z nas to wie. Wiemy też, że ruch pomaga na sen, na nastrój, na plecy i na pęcherz, a mimo to w gabinecie słyszę bardzo często: „wiem, że powinnam, tylko jakoś mi nie wychodzi".
Z mojej obserwacji regularny ruch najczęściej rozbija się o plan, który nie pasuje do życia, i o kilka przekonań, które po cichu go podkopują. Poniżej rozpisałam, jak to wygląda z mojej perspektywy i co pomaga moim pacjentkom wytrwać dłużej niż do drugiego tygodnia.
Dlaczego tyle osób ma problem z regularnym ruchem
Najczęściej słyszę o braku czasu. Kiedy jednak rozmawiamy dłużej, okazuje się, że czas jest, tylko w kawałkach po kwadrans, a w głowie trening zaczyna się od godziny. Kwadrans wydaje się wtedy „nie liczyć", więc nie robisz nic.
Drugi powód to zmęczenie, zwłaszcza u mam małych dzieci i kobiet pracujących na zmiany. Trzeci jest mniej oczywisty: ruch przestaje sprawiać przyjemność, bo coś przy nim przeszkadza. Kropla moczu przy podskoku albo ciągnięcie w krzyżu sprawiają, że ciało zaczyna kojarzyć trening z kłopotem.
Plan idealny, który rozpada się w drugim tygodniu
Znam ten scenariusz z wielu rozmów. W poniedziałek zapisujesz się na siłownię, rozpisujesz pięć treningów w tygodniu. Do czwartku idzie świetnie, w piątek dziecko łapie katar, w sobotę jesteś na urodzinach, a w niedzielę wydaje Ci się, że wszystko przepadło.
Plan, który działa tylko w dobry tydzień, wytrzymuje zwykle do pierwszego kataru. Regularność buduje się na tym, co powtórzysz także w tygodniu słabym, z niewyspaniem i zaległościami w pracy. To samo widzę przy ćwiczeniach dna miednicy, o czym pisałam w tekście o zdrowych nawykach dla dna miednicy.
Dawka na dobry, średni i gorszy dzień
Zamiast jednego planu proponuję pacjentkom kilka poziomów tej samej rzeczy. Każdego dnia wybierasz ten, na który masz siły, i każdy z nich liczy się jako wykonany. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca dorosłym co najmniej 150 minut umiarkowanego wysiłku w tygodniu, ale do tej liczby można dojść małymi krokami.

W dobry dzień to 30 minut marszu albo trening. W średni wystarczy 15 minut spaceru, a w gorszy 5 minut rozciągania i spokojnego oddechu na macie. W dzień choroby odpoczywasz i nie dopisujesz sobie zaległości na później.
Poziom energii zmienia się też w ciągu cyklu. Jeśli zauważasz, że w niektórych dniach trening idzie wyraźnie ciężej, zajrzyj do tekstu o tym, jak wygląda trening w zgodzie z cyklem. Często wystarczy przesunąć mocniejsze dni o kilka dat.
Po przerwie wracasz do najmniejszej dawki z Twojego planu. Nadrabianie tygodnia jednym długim treningiem najczęściej kończy się zakwasami i kolejną przerwą.
Ruch przyklejony do tego, co i tak robisz
Najłatwiej utrzymać ruch, który nie wymaga osobnej decyzji. Zamiast szukać wolnej godziny, przyklejasz go do czynności, która w Twoim dniu już stoi na stałe. Pacjentki mówią mi, że sprawdzają się u nich takie zaczepy:
- spacer po odprowadzeniu dziecka do przedszkola, zanim wrócisz do domu,
- kilka przysiadów i krążeń bioder, kiedy gotuje się woda na herbatę,
- schody zamiast windy do jednego, wybranego piętra,
- rozciąganie na macie od razu po wieczornym myciu zębów.
Po porodzie takim zaczepem bywa spacer z wózkiem. Ile chodzić w pierwszych tygodniach i jak wydłużać trasę, opisałam w tekście o spacerze po porodzie. Po cesarce warto zacząć jeszcze łagodniej i zwrócić uwagę na to, co dzieje się z dnem miednicy po cesarce.
Gdy na treningu gubisz mocz albo coś boli
Wiele kobiet rezygnuje z ruchu po cichu, bo przy skakance albo bieganiu pojawia się kropla. To dla mnie jeden z najsmutniejszych powodów, bo zwykle da się go rozwiązać bez porzucania aktywności. Wystarczy na jakiś czas zmienić ćwiczenia i popracować nad dnem miednicy.
Jeśli gubisz mocz zwłaszcza przed okresem, zajrzyj do tekstu o tym, co zmienić, gdy gubisz mocz na treningu przed okresem. Przy endometriozie wiele kobiet słyszy, że lepiej nie ćwiczyć, a ruch dobrany rozsądnie często pomaga. Piszę o tym przy temacie endometriozy a ćwiczeń.
Kiedy najpierw do lekarza albo położnej
Zanim zwiększysz dawkę ruchu, porozmawiaj z lekarzem, jeśli przy wysiłku pojawia się ból w klatce piersiowej, duszność nieproporcjonalna do wysiłku, kołatanie serca albo zawroty głowy. Ta sama zasada dotyczy nowego, silnego bólu w podbrzuszu i krwawienia poza miesiączką.
W ciąży i w pierwszych tygodniach po porodzie zakres aktywności ustal z położną albo lekarzem prowadzącym. Po operacjach w obrębie brzucha i miednicy poczekaj na zgodę lekarza, zanim wrócisz do treningu z obciążeniem.
Jak pomagam wrócić do ruchu w Szczecinie
W gabinecie przy Milczańskiej 47A sprawdzam, jak pracuje dno miednicy i oddech przy wysiłku, a także to, czy coś w ciele hamuje Cię przed ruchem. Pytam też o Twój tydzień, bo plan ma się zmieścić w Twoim tygodniu takim, jaki jest naprawdę.
Pierwsza wizyta trwa około 60 minut, kolejne około 50 minut. Wychodzisz z jedną, konkretną dawką ruchu na najbliższe tygodnie i wiesz, co możesz dołożyć, gdy pójdzie dobrze.
Chcesz ruszać się regularnie, bez kropli i bez bólu?
Umów wizytę w gabinecie UrodzonaFizjo przy Milczańskiej 47A w Szczecinie: online przez Booksy albo telefonicznie pod numerem 733 570 001.
Najczęstsze pytania
- Ile ruchu tygodniowo wystarczy, żeby był regularny?
- Światowa Organizacja Zdrowia zaleca dorosłym co najmniej 150 minut umiarkowanego wysiłku tygodniowo, także kobietom w ciąży bez przeciwwskazań. Jeśli dziś ruszasz się mało, zacznij od dawki, którą powtórzysz nawet w gorszy dzień, i dokładaj stopniowo.
- Jak zacząć się ruszać, gdy dawno nie ćwiczyłam?
- Od spaceru i krótkich ćwiczeń, które da się zrobić w domu bez sprzętu. Przez pierwsze tygodnie ważniejsze od długości treningu jest to, żeby pojawiał się w Twoim tygodniu stale, o podobnej porze.
- Co zrobić, gdy wypadnie mi kilka dni ćwiczeń?
- Wrócić do najmniejszej dawki z Twojego planu, zamiast nadrabiać zaległości dłuższym treningiem. Przerwa kilku dni nie przekreśla tego, co już wypracowałaś.
- Czy mogę ćwiczyć, jeśli przy skakaniu gubię mocz?
- Tak, tylko warto na jakiś czas zamienić skoki na ćwiczenia z mniejszym ciśnieniem w brzuchu i sprawdzić dno miednicy u fizjoterapeutki uroginekologicznej. Gubienie moczu podczas wysiłku jest częste, ale nie jest normą, z którą trzeba się pogodzić.


